Birbirine bakmak manasına gelen “omiai”, evlenmeyi düşünen kişilerin tanışıp görüşmesi için genelde çöpçatanlar tarafından ayarlanan buluşmalardır.

Bu görüşmeler ayarlanırken tarafların aynı statüde olmalarına, birbirlerine sosyal, gelir, dış görünüş, aile statüsü, eğitim gibi konularında yakın olmalarına çalışılır.

Gençler çok itibar etmese de, toplumun evlenmeyen kesiminden 25ini geçmiş bayanlara evde kalmış muamelesi yapması, 30 yaşını geçmiş erkeklere de bu yaşa gelmiş sorumluluk almamış muamelesi yapılması çevresinde uygun aday bulamayanlara “omiai” görüşmelerini cazip kılmaktadır.

Hepimiz okula gittik biliyoruz, okulda sorun yaratan öğrenciler hakkında herkesin kafasında bir kaç şey vardır.

Şimdi bu kabadayılığın asiliğin yaramazlığın, artık ne derseniz türleri var, burada bahsedilen ve kastedilen Hababam sınıfı gibi sevimli yaramazlıklar değil de direk olarak birilerine sorun yaratacak, karşıdakini ezmeye yönelik hareketleri içerir.

Japonya eğitim sistemi katı bir ülke. Bunun yanısıra belli kalıplara sokmaya teşvik edici yanları da çok. Bu tabii zaten ergenlik döneminde olan isyankar ruhları daha bir gaza getiren durum olabiliyor. Japon okullarında bir kişiye karşı yapılan “şakalar”ın dozajı çoğu zaman çook uç noktalara çıkabiliyor, o kişinin genelde okuldan ayrılmasına hatta intiharına kadar bile gidebiliyor. Alt sınıfları ezme, güçsüz tiplerin önünü kesip para alma, onları kullanma, dövme, sürekli okulu kırıp sokak kavgalarına katılma…gibi örnekler genelde okul kabadayılarının özelliklerinden sayılıyor. Tabii kesinlikle okul kıyafet kurallarını zorlayacak bir görüntü de şart, ister saç kesimi ya da rengi, aşırı makyaj, ayakkabı, t-shirt, aksesuar olsun lazım

Modern zamanlarda artık cafe kavramı da değişti ve konseptli cafeler ortaya çıktı. Bir film temalı, Halloween temalılar bir yana 1989dan beri Japonya’da özellikle otaku diye tabir edilen anime-manga sever kitleye hitap etmek üzere ortaya çıkmış bir cafe konsepti var.

Otakular genelde 2 boyutlu ortamlarda takıldıklarından Akihabara gibi teknoloji ve anime ıvır zıvırlarının buluştuğu mekanlar haricinde pek de sosyal oldukları söylenemez. Bu sosyal ve çekingen kimseler cafeye gitmesin mi?…

Japonya’nın belkide en çok kullanılan kelimesi olan “kawai” sözlük anlamı olarak sevimli şirin manasına gelir ama bir Japon için çok daha fazlasını ifade etmektedir.

Genelde “kawaiiii”, “kaawaaaiiii” şeklindeki söylenişlerine tanık oluruz ama bu kelime hem lisedeki bir genç kızın ağzından hem orta yaşlı bir bayandan, ya da bir erkekten gelebilir. Modern zamanlarda sevimli ve şirin kavramı sadece görünüş için değil, durum, davranış, tavır, nesne, canlı, ..herşey için kullanılır bir kavram olmuş halde.

Japonların favori eğlenme aktiviteleri nedir biliyor musunuz? Saatlerce bir kutuya kapanıp ekranda sözleri geçen ve müzikleri duyulan şarkılar söylemek. Evet elinizi sallasanız bir karaoke barına çarpıyor olma ihtimali Japonya’da çok yüksek. Japonların karaoke sevgisi abartı demek abartı olmaz. Geçtiğimiz 30-40 yılı kasıp kavurmuş ve etkisini sürdürmekte olan bir fenomenden söz ediyoruz. 90lı yıllardan sonra Batılı ülkelere de bulaşmıştır ama kökeni ve asıl yuvası Japonya’dır.

Karaoke aslında kelime olarak da gayet manalı, kara—boş ve oke- orkestra kelimelerini birleştiriyor ve boş orkestra elde ediyorsunuz ki bu da zaten çalınan müziğin enstrümental olmasını vurguluyor.

Bir japon size kan grubunuzu soruyorsa bunu sizin sağlınız için endişelendiğinden sormuyordur. Özellikle hoşlandığınız biriyse ve kan grubunuz AB ise cevap vermeden önce bir daha düşünün. Neden mi? Çünkü kan grubunuz karşınızdaki Japon şahsiyet için sadece tıbbi durumlarda kullanılması gereken bir bilgi değil kendisine kişiliğiniz hakkında derin! fikirler verecek olan bir bilgidir.

Evet ketsueki-getai özellikle 80 ler sonrası modern popüler kültürün bir parçası olarak özellikle Japon kızlarının tutkusu oldu. Zaten mesela bir sanatçının, anime karakterinin vs profili verilirken Batılıların alışık olduğu boy, kilo sevdiği yemek alanlarına ek olarak kan grubu alanının da verilmesi bu sebeptendir.

Japonları biraz tanımış, iş ya da kişisel bir tanışıklığı olmuş herkesin bir cümle olarak bile yanyana kullanmaktan çekineceği kadar birbiriyle uyumsuz iki kelime.

Gerçekten Japonların İngilizce konuşma üzerine özel bir yeteneksizlikleri var. Bunu internetteki çoğu komik resimlerden de gözlemleyebilirsiniz. Bunun temel nedeni Japonların L ve R gibi harflari ayırd etmede ve kullanmada güçlük çekmeleri. Bir de İngilizcenin gramerinin Japonca gramerine göre kompleks kalması. Karmaşık kanjileri rahatlıkla ayırt edip yazıp çizip okuyan Japonların, o kadar kurs alıp, ana okullarına bile ingilizce koyacak kadar bu konunun üstüne düşmesine rağmen neden muvaffak olamadıklarını açıklamak için teoriler var tabii.

Japonlar için bir kişiye direk ilk ismi ile hitap etmek çok önemli bir yakınlık belirtisidir. Zaten bildiğiniz üzere önce soy isim sonra ilk isim söyleme gibi bir durum mevcut.

Bu ilk isme ve ya son isme de çeşit çeşit ekler geliyor. Bu ekleri karşınızdakinin ve sizin yaşınıza, cinsiyete, samimiyet seviyenize uygun olarak bunları kullanıyorsunuz.

Evet doğru okuyorsunuz. Önce Avrupa da hırsızların nasıl karikatürize edildiğini düşünün. Giyimlerinin siyahlı beyazlı çizgileri olan bir t-shirt, siyah dar pantalon, ve gözlere maske şeklinde olduğu varsayılır ya… bu da Japonların versiyonu…Eşarbı burun altı bağlayınca bir nevi kişinin yüzü, yani kimliği saklanmış oluyor.

Ciddi, nazik ve kurallara uyan Japon halkından motorsiklet çeteleri çıkacağını düşünmek biraz garip. Ama varlar. Hem de bayan gruplar da en az erkekler kadar dövüş sever, güçlü ve eee “özgür” olabiliyorlar. Bu çete konusuna neden girdik çünkü çoğu anime, manga ve filmde karikatürüze olarak da görebileceğiniz kadar yaygındırlar.