Japonya tarihinin önemli kişilerinden Oda Nobunaga ile ilgili hayat hikayesini buradan okuyabilirsiniz…

İmparator değişikliği ile birlikte, ki günümüzde sadece sembolik olup politik ve ya askeri bir güçleri yoktur, 1989’dan sonrası Japonya için Heisei dönemi kabul edilmiştir.

Tahmin edileceği üzere iki tane atom bombası yemek bir ülke için oldukça tahrip edici. Kaybedilen canlar ve bu durumun psikolojik etkileri bir yana, Kyoto hariç bütün büyük şehirlerin endüstrisi ve ulaşımı savaştan çok yara almıştır.

1912 ve 1926 yılları arasında hüküm süren zayıf imparator Taisho’nun yönetiminde (ki çok yaratıcı bir şekilde 1912-1926 yılları arasına Taisho dönemi denir) güç iyice yaşlılar heyeti diyebileceğimiz Genro’dan parlemento ve demokratik partilere kaydı.

Dünyadaki gelişmelerden payını alan Japonya, I. Dünya Savaşı sırasında Almanya’nın yanında doğu Asya’da savaşarak küçük bir rol oynadı. Zaten bundan sonra 1945 yılına kadar Japonya sürekli bir savaş içerisinde oldu. Üstüne global ekonominin kötü olması da mali krizlere yol açtı. Özellikle I. Dünya savaşı’nın ardından kötüleyen mali durum, 1923deki Büyük Kanto depremi ve 1929daki Dünya çapındaki ekonomik buhran ile iyice bozuldu.

İmparatorluğun yeniden güç kazandığı, bilinen modern Japon yapılaşmasına doğru adımların atıldığı döneme Meiji Restorasyonu adı verilir. 1866 ve 1869 yılları arasında, yani Edo döneminin son demlerinde, Satcho ittifakının (Ryomo Sakamoto tarafından biraraya getirilmiş Saigo Takamori ve Kido Takayoshi adlı iki liderin ittifakı) Tokugawa yönetiminin karşısına dikilerek imparatorluğun eski gücüne kavuşmasına destek olmuştur.

Sekigahara Savaşı olarak bilinen 1600 yılındaki savaşta, Tokugawa Ieyasu Hideyori destekçilerini yenerek 1603 yılında Shogun oldu ve sonraki yaklaşık 250 yıl boyunca da Tokugawa Shogun yönetimi Japonya’da hüküm sürdü.

İşte bu 1600 ile 1867 yılları arasındaki bu dönem erken modern Japon tarihi dönemidir. Edo Dönemi olarak bilinir.

Heian dönemindeki şiir partilerine tabiiki köylüler katılmıyordu. Saraydan birini görme ihtimalleri bir kenara belki yerel sorumlulardan randevu alabilirlerdi.

Samuraylar ise ne köylü ne soylu farklı bir sınıftı. Aslında en düşük seviyedeki bir Samuray çoğu köylüden çok da iyi bir durumda sayılmazdı. Biraz toprak, birkaç köylü-çiftçi çalışanı ile elindeki bir kaç atına, kılıcı ve zırhına anca bakabilirdi diyelim. Ama bir aile ismi vardır. (Çoğu köylü 19.yy’a kadar sahip olmadı). Aile ismine sahip olmak bazı beklenti ve hırslara da sahip olmak demektir. Kazanmak ölümcül şart olmasa da hiç değilse aile ismini tehlikeye düşürecek işler-sonuçlar elde edilmemelidir. Bu stress özellikle yüksek seviyeli Samuray’ları etkileyen bir unsurdu, onların kaybedeceği ya da kazanacağı şeyler çok daha büyük olduğundan stressleri de o ölçüde artıyordu.

Başkentin Nara ve Heian Kyo (bugünkü Kyota) arasında değiştiği, Samuray Klanları savaşlarının başlamasına kadar kısa da olsa kültür ağırlıklı dönemlerdir. Nara dönemi 710-794, Heian 794-1185.

25Gerçekten de eski Japon denince akla gelen çok sıkı nezaketler ve kültür bu dönemlerin ürünüdür. Özellikle soylular için iyi şiir yazabilmek ya da iyi yazı karakterleri çizebilmek temel gerekli özelliklerdendi, bayanlar 12 katlı doğru ayarlanmış ve sıralanmış kimonolarını giymeden dışarı çıkmazlardı. Tabii yiyecek ve hatta mektuplar bile uygun mevsim göndermeleri içermek zorundaydı. Politik, tarihi, kültürel güç aristokratların elindeydi.